piątek, 3 stycznia 2020

Ażurowe skarpetki

Witajcie
Jednym z moich postanowień noworocznych jest rozwinięcie umiejętności robienia na drutach. Przysiadłam więc nad YouTubem i zrobiłam moje pierwsze ażurowe skarpetki.


Po zrobieniu pierwszej tak się ucieszyłam, że od razu na nogę włożyłam i brykałam w niej. Oczywiście, że ktoś musiał wówczas przyjść. Był to listonosz i pierwsze co zobaczył to moje skarpetki nie do pary, jedna świeżutko udziergana, a druga w renifery z czerwonym nosem. Dobrze, że Pan Listonosz wie, że ja troszkę potegowana jestem i jedynie z uśmiechem zapytał co dziś dziergam.

Zachecam Was do udzialu w styczniowym konkursie Szuflady "Ciepło, cieplutko" , bo to moja inspiracja do tego Wyzwania.


Linki do filmów z których korzystałam:

Pierwszy z serii i pozostałe:
https://m.youtube.com/watch?v=G28mpyRaDOI&list=PL_hzqLqxuiSNQqYZi9DHyZr0aexvnq1a9&index=3&t=0s

https://m.youtube.com/watch?v=p52xkK3iBIA


Postanowień noworocznych mam wiele, kolejne to być jeszcze bardziej eko. Na tę okazję uszyłam sobie woreczki wielorazowego użytku, które zabieram ze soba na zakupy do sklepu, bardzo nie lubię tych foliowych jednorazówek.


Do uszycia ich użyłam zwykłej, siateczkowej firanki :-)

Pozdrawiam Was cieplutko


środa, 1 stycznia 2020

Nadwrażliwa

Witajcie
   Czesto mam wrażenie, że zbyt dużo myślę, odczuwam, jestem zbyt empatyczna i za często płaczę. Wciąż nie wiem czy to dobra cecha czy zła...wciąż zastanawiam się jaka właściwie jestem, chciałabym się jakoś określić, a nawet zaszufladkować.


   Ludziom zawsze trzeba pozwalać się zmieniać. To, że ktoś w życiu był taki czy inny, popełnił różne błędy, nie może być wiecznym piętnem.
Wychowując dzieci, nauczyłam się wiele, w tym jednego. Nie wolno wciąż wypominać, że wczoraj czy tydzień temu, czy kiedyś, zrobiłeś to, czy tamto i taki właśnie jesteś. To najgorsze co można zrobić. Trzeba pozwalać, aby ktoś mógł się obudzić rano i być innym człowiekiem, nowym, lepszym.
To był niezwykły rok! Piękny jak każdy, bo każdy jest inny i po każdym przeżytym roku jestem inna, mądrzejsza, chyba lepsza, asertywniejsza.
   Nie tak dawno doświadczyłam skrajnych emocji. Amplituda ich była taka, że dwie noce nie spałam, a przez tydzień zjadłam tyle co zwykle w jeden dzień (dieta cud).
Nie zrobiłam nic złego, tylko się zakochałam. Mierzę ludzi swoją miarą, jestem szczera i prawdziwa i myślę, że inni też tacy są.
Nie wiem jak to możliwe, ale wtedy wspięłam się na wyżyny empatii. Nigdy nie sądziłam, że będę martwić się i pomagać komuś kto mnie tak strasznie skrzywdził. W potłuczonym sercu rozpacz, a w głowie "temu człowiekowi trzeba pomóc".
Dawno temu odebrano mi poczucie wartości, zrobili to moi najbliżsi, gdy urodziłam dzieci. Postrzegałam się za mniej wartościową, gorszą od innych. Ale już wiem, tak nie jest. Patrzę na moje dzieci jak w moje odbicie. Wiem, że nie mogę im dać czegoś, czego sama nie mam i to nie dotyczy tylko rzeczy materialnych, ale tez wartości. Przykro mi było, że nie przekażę im wiary w siebie i pewności. Ale chyba tak nie jest, chyba jednak przekazałam im więcej niż myślę.
Moja córka na na jednej z pierwszych lekcji WOS-u, w nowej szkole, dotyczącej koleżeństwa, wyjaśniła pani, że ona taka jest i się nie zmieni, żeby się dopasować, albo ją akceptują taką koleżanki albo nie. Byłam z niej bardzo dumna gdy mi to opowiadała. Radość w sercu, udało się!
   Kocham ludzi, no chyba, że mam zły dzień ;-). Bardzo lubię ich obserwować, czasem przysiądę na ławce na sandomierskiej starówce czy w galerii i patrzę, obserwuję ich chód, czasem wyłapuję zapach.
Lubię też jeździć komunikacja publiczną, szczególnie ta lokalną. Zwykle samotne, starsze osoby dają mi wtedy nieoczekiwane odpowiedzi na pytania, które kłębią się w mojej głowie. Bardzo chcę długo żyć, być staruszką i kiedyś taką prostą mądrość przekazać. Każdy poznany człowiek daje nam coś. Czasem to tylko uśmiech, a czasem lekcję, z której trzeba wyciągnąć jak najwięcej nauki.
Życie jest cudem, jest fajne i ciekawe. Moje nie jest najłatwiejsze, zwykle rzuca mi kłody pod nogi, ale po każdej pokonanej przeszkodzie patrzę za siebie i mówię "jestem super".
Po wszystkich doświadczeniach minionego roku, mam troszkę wyżej głową, więcej pewności siebie i ciekawości co teraz się przydarzy. I wiecie, ja wiem, że sobie zawsze poradzę!

Życzę Wam wszystkim niekończącego się optymizmu i wiary w ludzi.




wtorek, 31 grudnia 2019

Nocny jeleń

Witajcie
Ostatnia w tym roku bombka jaką chcę Wam zaprezentować to ta z jeleniem na tle tarczy księżyca. Kuleczka ta doczekała się dwóch wersji różnią się modyfikacja schematu i nieco innymi koralikami. Ostatnie zdjecie to pierwsza bombka, a ta to wczorajsza.

 Wzór zmieniłam na dole i na górze, bo w oryginale księżyc nie wychodził idealnie okrągły, autorką schematu jest Anastasia Naumenko.




 A to dla porównania, widzicie różnicę?!


Serdecznie wszystkich pozdrawiam :-*


poniedziałek, 23 grudnia 2019

Elegancka

Witajcie już świątecznie.
Życzę Wam pięknych świąt, zdrowia i spokoju.
W ostatnich dniach zajęłam się udzierganiem tej oto bombki.

Z kulkami koralikowymi to jest tak, że schematy, które pasują na kulki 6cm, przygotowane są na 84 koraliki w okrążeniu, a inne na 90 koralików. Te większe pasują na odrobinę większą bombkę, kulki styropianowe są raczej jednakowe i dobrze wymierzone. Ale zwykle plastikowe bombki mimo, że na opakowaniu są opisane jako 6cm, czasem bywają większe. I tak właśnie dziś wbiegłam na szybko do Rossmana i dopadłam najzwyklejsze białe bombki. Te są idealne do moich kuleczek mają nieco więcej niż 6cm


Czerwony i czarny z odrobina złota to dla mnie klasyka elegancji. Wzór przygotowała Karina Turchina link.



Bombeczkę wykonałam ze szklanych koralików Toho i szklanych fasetowanych kryształków. Posyłam ją zatem do Wyzwania na blogu Art-Piaskownica  "Szkło"


Serdecznie pozdrawiam